به گزارش روابط عمومی دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، سومین کارگاه از سلسله کارگاه‌های توانمندسازی اعضای هیئت علمی با هدف آشنایی با ظرفیت‌های دانشگاه در حوزه پژوهش، فناوری و نوآوری و بررسی راهکارهای تقویت ارتباط میان دانشگاه، صنعت و مراکز ارائه‌دهنده خدمات سلامت برگزار شد. در این نشست، سخنرانان به تبیین اهمیت پژوهش‌های مسئله‌محور، شناسایی نیازهای واقعی نظام سلامت و نقش بخش‌های مختلف اکوسیستم نوآوری در تبدیل دستاوردهای علمی به محصولات و خدمات کاربردی پرداختند.

تأکید بر پژوهش مسئله‌محور و تقویت ارتباط دانشگاه با صنعت

در این کارگاه، دکتر حسین رضایی زاده، مدیر شورای راهبردی، نوآوری، فناوری و ارتباطات دانشگاه علوم پزشکی تهران، با تشریح ظرفیت‌های موجود در دانشگاه برای توسعه فعالیت‌های پژوهشی و فناورانه، بر ضرورت حرکت از پژوهش‌های صرفاً دانشگاهی به‌سوی پژوهش‌های مسئله‌محور و پاسخ‌گو به نیازهای واقعی جامعه تأکید کرد.
وی با اشاره به اهمیت ارتباط مؤثر دانشگاه با صنعت، توضیح داد که شناسایی نیازهای واقعی و تعریف مسئله از سوی بهره‌برداران می‌تواند نقطه آغاز مناسبی برای شکل‌گیری طرح‌های پژوهشی هدفمند باشد. از این منظر، انتخاب موضوع پژوهش باید با توجه به نیازهای واقعی، امکان‌پذیری اجرا و ظرفیت تبدیل نتایج به محصول، خدمت یا راهکار کاربردی صورت گیرد.
دکتر رضایی‌زاده همچنین با اشاره به ظرفیت‌های دانشگاه در حوزه ارتباط با صنعت، مراکز رشد، مراکز نوآوری و حمایت از طرح‌های فناورانه، بر ضرورت بازنگری در مسیرهای تجاری‌سازی دستاوردهای پژوهشی تأکید کرد. به گفته وی، همه اعضای هیئت علمی لزوماً نباید مستقیماً وارد فرایند تأسیس و اداره شرکت شوند؛ بلکه فراهم‌کردن مسیرهای متنوع برای آموزش، توسعه ایده، همکاری با صنعت و تجاری‌سازی می‌تواند زمینه بهره‌برداری مؤثرتر از ظرفیت‌های علمی دانشگاه را فراهم کند.
وی در ادامه، با اشاره به اهمیت شناخت نیازهای اعلام‌شده از سوی صنعت و مراکز درمانی، بر لزوم توجه به قابلیت رقابت‌پذیری محصولات و خدمات و ارزیابی امکان پاسخ‌گویی پژوهش‌ها به مسائل واقعی تأکید کرد. همچنین، همکاری‌های پژوهشی با صنعت، استقرار واحدهای تحقیق و توسعه شرکت‌ها در دانشگاه و استفاده از توان تخصصی اعضای هیئت علمی را از مسیرهای تقویت ارتباط میان پژوهش و بازار برشمرد.

تأکید بر شناسایی نیازهای بیمارستانی و توسعه راهکارهای فناورانه

در ادامه این کارگاه، دکتر عبدالرحمان رستمیان، رئیس مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره)، با تمرکز بر نیازهای واقعی مراکز درمانی، به اهمیت تقویت ارتباط میان بیمارستان‌ها، دانشگاه و بخش فناوری پرداخت. وی با اشاره به تجربه‌های موجود در حوزه شناسایی و رفع نیازهای بیمارستانی، بر ضرورت استفاده از توان علمی و فنی دانشگاه برای حل مسائل عملی مراکز درمانی تأکید کرد.
دکتر رستمیان با بیان نمونه‌هایی از نیازهای تجهیزاتی و فناورانه بیمارستان‌ها، به ظرفیت همکاری میان متخصصان بالینی، مهندسان و مجموعه‌های فناور برای طراحی، ساخت و توسعه تجهیزات مورد نیاز اشاره کرد. وی همچنین با تأکید بر اهمیت حمایت از تولید داخلی و استفاده از توانمندی‌های موجود در کشور، شناسایی دقیق نیازها، اولویت‌بندی مسائل و ایجاد بستر همکاری میان مراکز درمانی و مجموعه‌های فناور را از الزامات بهبود پاسخ‌گویی به نیازهای حوزه سلامت دانست.
وی در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به چالش‌های تأمین برخی تجهیزات و اقلام مورد نیاز بیمارستان‌ها، بر ضرورت توجه به نیازهای واقعی نظام سلامت در برنامه‌ریزی‌های پژوهشی و فناورانه تأکید کرد و استفاده از ظرفیت دانشگاه برای توسعه راهکارهای کاربردی و تقویت تاب‌آوری نظام سلامت را مهم دانست.

تبیین نقش مراکز رشد و مراحل تبدیل پژوهش به محصول

همچنین دکتر عطااله پورعباسی، رئیس مرکز رشد فناوری سلامت دانشگاه علوم پزشکی تهران، با تأکید بر ضرورت جهت‌دهی پژوهش‌ها به سمت پاسخ‌گویی به نیازهای واقعی جامعه، به فاصله میان تولید دانش و تبدیل آن به فناوری و محصول کاربردی پرداخت.
وی با اشاره به تجربه‌ای در زمینه شناسایی نیازهای خانواده‌های دارای فرزند مبتلا به دیابت، بر اهمیت تعریف مسائل پژوهشی بر اساس نیازهای واقعی بهره‌برداران تأکید کرد و توضیح داد که تبدیل دستاوردهای علمی به محصول، فرایندی مرحله‌ای است و به همکاری و نقش‌آفرینی بخش‌های مختلف اکوسیستم نوآوری نیاز دارد.
دکتر پورعباسی همچنین با تشریح مفهوم سطح آمادگی فناوری (TRL)، نقش گروه‌های آموزشی و مراکز تحقیقاتی را در توسعه دانش و اثبات مفهوم، مراکز نوآوری را در اعتبارسنجی ایده‌ها و کاهش ریسک توسعه فناوری و مراکز رشد را در حمایت از توسعه محصولات اولیه و آماده‌سازی آن‌ها برای ورود به بازار تبیین کرد. وی در ادامه، شناخت نقش مکمل این مجموعه‌ها و ایجاد زبان مشترک میان پژوهشگران، مراکز نوآوری و سایر نهادهای فعال در این حوزه را از الزامات تقویت اکوسیستم نوآوری دانشگاه دانست.
برگزاری این کارگاه در ادامه برنامه‌های توانمندسازی اعضای هیئت علمی، فرصتی برای تبیین ظرفیت‌های دانشگاه در حوزه پژوهش و فناوری و تبادل دیدگاه‌ها درباره ضرورت تقویت پیوند میان پژوهش‌های دانشگاهی، نیازهای صنعت و مسائل مراکز ارائه‌دهنده خدمات سلامت فراهم کرد.